Tesamorelin is een groeihormoon dat hormoon (GHRH) analoog vrijgeeft, bestaande uit standaard GHRH waaraan een extra trans-3-hexanoïnezuurgroep is toegevoegd. Geproduceerd door Theratechnologies of Canada, werd Tesamorelin het nieuwste medicijn dat door de FDA werd goedgekeurd voor gebruik in HIV-geassocieerde lipodystrofie in 2010. Het peptide is ook onderzocht op het vermogen om de perifere zenuwregeratie te verbeteren en als een potentiële interventie voor milde cognitieve impuls (MCI), de voorloper van dementie.

Sequence (Single Letter): Unk-Tyr-Ala-Asp-Ala-Ile-Phe-Thr-Asn-Ser-Tyr-Arg-Lys-Val-Leu-Gly-Gln-Leu-Ser-Ala-Arg-Lys-Leu-Leu-Gln-Asp-Ile-Met-Ser-Arg-Gln-Gln-Gly-Glu-Ser-Asn-Gln-Glu-Arg-Gly-Ala-Arg-Ala-Arg-Leu Molecular Formula: C₂₂₃H₃₇₀N₇₂O₆₉S Molecular Weight: 5195.908 g/mol PubChem CID: 44147413 CAS Number: 901758-09-6

As a Schuld analogue, tesamorelin has all of the same effects as GHRH and GHRH analogues like sermoreline, GRF (1-29), CJC-1295, enz. De toevoeging van trans-3-hexaanzuur aan Tesamorelin maakt het stabieler in menselijk plasma en verhoogt dus zijn halfwaardetijd. Ondanks deze toename van de halfwaardetijd, behoudt Tesamorelin, zoals CJC-1295, de fysiologische werking van GHRH en heeft dus minder bijwerkingen dan vergelijkbare moleculen die het normale pulsatiel groeihormoon (GH) -afgifte vernietigen.

Tesamorelin en Lypodystrofie

Het primaire gebruik voor tesamoreline is bij de behandeling van HIV-geassocieerde lipodystrofie, die zowel als gevolg van HIV-infectie als een bijwerking van antiretrovirale therapie ontstaat. In lipodystrofie accumuleert vet overdreven zowel in de buik als in andere delen van het lichaam. Het fysiologische mechanisme dat hiervoor verantwoordelijk is, wordt niet duidelijk begrepen, maar er wordt gedacht dat vaak gebruikte proteaseremmers een grote rol spelen in de pathogenese van lipodystrofie^[1]. Patiënten met lipodystrofie hadden aanvankelijk dieet, lichaamsbeweging en een handvol ineffectieve medicijnen om op te vertrouwen voor de behandeling. Als die niet werkten, was een operatie een laatste redmiddel, vaak ineffectief en vaak ingewikkeld oplossing. In 2010 keurde de FDA echter tesamoreline specifiek goed voor de behandeling van HIV-geassocieerde lipodystrofie. Van het medicijn is vastgesteld dat het vetweefsel in deze populatie met bijna 20% vermindert [1]. Research suggests that tesamorelin is approximately 4 times more effective in reducing adiposity than all of the other available therapies combined ^[2].

Tesamorelin onderzocht in hartziekte

Mensen met hiv lopen een verhoogd risico op het ontwikkelen van hart- en vaatziekten (CVD), deels door abnormale vetafzetting en deels door de werking van antiretrovirale middelen zelf. Preventie van hart- en vaatziekte bij hiv-positieve personen wordt beschouwd als de belangrijkste medische interventie voor het langetermijnwelzijn, na uiteraard zeer actieve antiretrovirale therapie (HAART). Tot voor kort waren statines de hoeksteen van medisch beheer in deze populatie. Onderzoek toont aan dat tesamoreline, naast het verminderen van lipodystrofie, ook het triglyceridenniveau, het totale cholesterolgehalte en de niet-HDL-C niveaus bij hiv-positieve patiënten verlaagt. Een 15% vermindering van visceraal vetweefsel door tesamoreline correleert met een daling van 50 mg in het trigylcerideniveau^{[3], [4]}. Changes in triglyceride levels of HIV-positive patients who respond to tesamorelin. Source: PubMed Het is vermeldenswaard dat ectopische vetafzetting, zoals te zien in lipodystrofie, wordt geassocieerd met ontsteking. Ontsteking van welke aard dan ook is een risicofactor voor CVD. Visceraal vetweefsel, levervet en epicardiale vet worden allemaal onafhankelijk geassocieerd met een verhoogd risico op CVD. Door ectopische vetafzetting te verminderen, vermindert Tesamorelin direct de ontsteking en het risico van een individu op CVD.

Groeihormoontekort en hiv

Recent bewijs suggereert dat HAART wordt geassocieerd met een aantal endocriene en metabole problemen, waaronder een tekort aan groeihormoon (GH). Het lijkt erop dat de hypofyse -klier is gewijzigd bij HIV -infectie en bijgevolg ongeveer een derde van de patiënten met HIV die HAART nemen, GH -tekort heeft^[5]. Dit kan tot op zekere hoogte verklaren waarom lipodystrofie zo gebruikelijk is bij personen met HIV en ook waarom Tesamorelin zo'n effectieve behandeling is. Tesamorelin is een veiliger en effectievere manier om GH-niveaus te verhogen dan toediening van exogene GH, met name bij HIV-positieve individuen.

Tesamorelin voor schade door perifere zenuw

Perifere zenuwbeschadiging kan een gevolg zijn van letsel, diabetes of zelfs chirurgische interventies. Het resulteert vaak in slopende problemen met zowel motorische als sensorische functie in het getroffen gebied, maar er is weinig dat kan worden gedaan om het probleem te verhelpen omdat zenuwcellen notoir moeilijk te regenereren zijn. Onderzoek suggereert echter dat therapieën op basis van groeihormoonmanipulatie de perifere zenuwbeschadiging kunnen verbeteren en zowel snelheid als mate van genezing kunnen verhogen^[6]. Tesamorelin is momenteel de toonaangevende kandidaat voor dergelijke interventie, deels omdat het al FDA -goedkeuring heeft.

Tesamorelin onderzocht in dementie

Er zijn nu aanwijzingen dat GHRH -analogen, zoals Tesamorelin, effectief zijn in het verbeteren van de cognitie bij patiënten die lijden aan de vroege stadia van dementie. Een groot, gerandomiseerd, dubbelblind, placebo-gecontroleerd onderzoek aan de University of Washington School of Medicine, die meer dan twintig weken wordt uitgevoerd, suggereert dat tesamoreline en andere GHRH-analogen van invloed kunnen zijn op dementie door het verhogen van gamma-aminoboterzuur (GABA) -niveaus in de hersenen en door het dalen van myo-insocol (mi) niveaus^[7]. Deze bevindingen openen een pad voor het gebruik van Tesamorelin bij de behandeling van dementie, maar suggereren ook nieuwe gebieden voor wetenschappers om te verkennen als ze op zoek zijn naar een remedie of een preventief. Tesamorelin improves both executive function and verbal memory in patients suffering from mild cognitive impairment. Source: PubMed

Omdat tesamoreline door de FDA is goedgekeurd voor gebruik bij mensen, is het een aantrekkelijk peptide voor lopend klinisch onderzoek. Het wordt momenteel beoordeeld op zijn vermogen om hart- en vaatziekten bij hiv te verminderen, genezing van perifere zenuwen na letsel te verbeteren en de progressie van dementie te vertragen. Klinische onderzoeken zijn al gaande in verschillende gebieden. Tesamoreline vertoont minimale bijwerkingen, een lage orale en uitstekende subcutane biobeschikbaarheid bij muizen. De dosering per kg bij muizen schaalt niet naar mensen. Tesamorelin te koop bij

The above literature was researched, edited and organized by Dr. Logan, M.D. Dr. Logan holds a doctorate degree from Case Western Reserve University School of Medicine and a B.S. in molecular biology.

1. Klinisch beoordelingsrapport: Tesamorelin (Egrifta). Ottawa (ON): Canadian Agency for Drugs and Technologies in Health, 2016.
2. A. Mangili, J. Falutz, J.-C. Mamputu, M. Stepanians en B. Hayward, "Voorspellers van de behandelingsrespons op Tesamorelin, een groeihormoonaflatende factor analoog, bij met HIV geïnfecteerde patiënten met overtollig buikvet," PLOS ONE, VOL. 10, nee. 10, p. E0140358, 2015. [PubMed]
3. J. Falutz et al., "Metabole effecten van een groeihormoonaflatende factor bij patiënten met HIV", N. Engl. J. Med., Vol. 357, nee. 23, pp. 2359–2370, december 2007. [Nejm]
4. T. L. Stanley et al., "Vermindering van viscerale adipositeit wordt geassocieerd met een verbeterd metabolisch profiel bij met HIV geïnfecteerde patiënten die tesamoreline ontvangen," Clin. Infecteren. Dis. Uit. Publ. Infecteren. Dis. Soc. Am., Vol. 54, nee. 11, pp. 1642–1651, juni 2012. [PubMed]
5. V. Rochira en G. Guaraldi, "Groeihormoontekort en menselijk immunodeficiëntievirus", Best Pract. Res. Clin. Endocrinol. Metab., Vol. 31, nee. 1, pp. 91–111, 2017. [PubMed]
6. S. H. Tuffaha et al., "Therapeutische augmentatie van de groeihormoonas om de resultaten na perifere zenuwbeschadiging te verbeteren," Expert Aspect. Ther. Targets, Vol. 20, nee. 10, pp. 1259–1265, oktober 2016. [PubMed]
7. S. D. Friedman et al., "Groeihormoon-releasing hormooneffecten op hersen-γ-aminoboterzuurniveaus bij milde cognitieve stoornissen en gezonde veroudering," Jama Neurol., Vol. 70, nee. 7, pp. 883–890, juli 2013. [PubMed]

ALL ARTICLES AND PRODUCT INFORMATION PROVIDED ON THIS WEBSITE ARE FOR INFORMATONAL AND EDUCATIONAL PURPOSES ONLY. De producten die op deze website worden aangeboden, zijn alleen ingericht voor in-vitro-studies. In-vitro-onderzoeken (Latijn: in glas) worden buiten het lichaam uitgevoerd. Deze producten zijn geen medicijnen of medicijnen en zijn niet goedgekeurd door de FDA om een ​​medische aandoening, kwaal of ziekte te voorkomen, te behandelen of te genezen. Lichamelijke introductie van welke aard dan ook in mensen of dieren is ten strengste wettelijk verboden.